Οξυγόνο

Μια εγκατάσταση εμπνευσμένη από τις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τη Χίο το καλοκαίρι του 2025 και έφτασαν μέχρι τις κατοικίες.

​

Μια κουρτίνα από καμένα κλαδιά δημιουργεί ένα όριο ανάμεσα στον θεατή και τους σωρούς ξύλων που βρίσκονται μπροστά της. Πάνω της προβάλλεται μια φωτιά που μοιάζει να συνεχίζει να καίει, με έντονα χρώματα, δυνατό ήχο και σπίθες που διαπερνούν τον χώρο.

​

Το οξυγόνο, απαραίτητο για τη ζωή και την αναπνοή, είναι ταυτόχρονα αυτό που τροφοδοτεί τη φωτιά. Το έργο κινείται ανάμεσα στις δύο αυτές αντιθέσεις: τη ζωή που χρειάζεται οξυγόνο για να υπάρξει και τη φωτιά που το χρειάζεται για να εξαπλωθεί.